Mijn guilty tv-pleasure

Say yes to the dress
Oké. Hierbij deel ik mijn guilty pleasure wat betreft tv-kijken met jullie. Ik kijk graag naar Say yes to the dress. Zo. Het is eruit. Ik weet zeker dat mensen die me kennen nu denken “WTF?! Dat is toch helemaal niks voor Helma.” Maar ja, ik vind het gewoon leuk. Dat het zó niet bij me past, maakt het misschien juist zo leuk.

Voor de mensen die geen flauw benul hebben: Say yes to the dress is een Amerikaanse realityshow over bruiden die gaan shoppen voor hun perfecte trouwjurk. Nou kijk ik verder nooit naar realityshows hoor. Ik vind er namelijk niks aan. Maar dit programma is zo fout dat het leuk is. Amerikaanser dan dit vind je het haast niet. En dat is leuk om na het werk even naar te kijken met je bordje eten op schoot.

Lees verder

Advertenties

Voor je dertig wordt

bucketlist dertig worden

Iemand zei laatst tegen me dat het jaar voordat je dertig wordt, hét jaar is om de dingen te doen die je altijd al hebt willen doen. Want na je dertigste komt het er vaak niet meer van. Hij had dat zelf ook gedaan en hij had het met name over reizen. Maar ik neem aan dat het eigenlijk om allerlei dingen gaat die op je bucketlist kunnen staan.

Het drukte me even met de neus op de feiten. Ik word over een kleine vijf weken 29 jaar. Dat betekent dat mijn laatste jaar voordat ik dertig word, al bijna ingaat. En wat heb ik eigenlijk gedaan in mijn leven? Wat heb ik bereikt? Lees verder

Update

Na mijn blog weer eens flink verwaarloosd te hebben, leek het me hoog tijd om weer even een berichtje te schrijven. Wat gebeurde er zoal de afgelopen weken?

  • Het grootste nieuws is dat Grote Zus weer zwanger is! Weer een baby om dingen voor te haken en te breien! Nog even afwachten of het een jongen of een meisje wordt.
  • Het lekt nog steeds in mijn huis. Er is een bouwvakker geweest die maar liefst 1 dag aan het werk is geweest, waarna ik hem nu al een week of drie niet meer gezien heb. Gelukkig helpt rechtsbijstand me met de hele situatie.
  • Ik ontdekte dat het niet leuk is als je een pak couscous koopt, waarvan je thuis pas merkt dat er een gat in zit, en er bij het uitpakken van de boodschappen, overal couscous naartoe stroomt. Lees verder

Wat doet geen nieuws kijken met je leven?

Leven zonder nieuws

Ik heb al in geen maanden het nieuws gezien. En niet alleen omdat ik een tijdje tv-loos was. Het was een bewuste beslissing. Die beslissing maakte ik vorig jaar. Ik keek met tranen in mijn ogen naar beelden van MH-17, naar de lange stoet van lijkwagens. Ik keek naar beelden over dode cartoonisten. Ik keek naar beelden over onthoofdingen van journalisten. En toen vroeg ik me af: waarom kijk ik hier eigenlijk naar? Ik voel me er alleen maar heel beroerd door.

En toen besloot ik: geen nieuws meer voor mij.

Lees verder

Waarom het zo leuk is om een zus te hebben

Nationale broer en zus-dag

Het is Nationale Broer en Zus-dag! Een mooie reden om deze blog, die al een tijdje in de wacht stond, nu te plaatsen.

Het is fijn om een zus te hebben. Het jammere was alleen dat ze een tijd lang een beetje uit de buurt woonde. Of eigenlijk ben ik degene die uit de buurt woonde, maar ach, klein detail. Maar goed. Nu ik verhuisd ben, wonen we zó dicht bij elkaar, dat we bijna naar elkaar kunnen zwaaien vanuit de woonkamer. Gezellig!

Ik kan me niet voorstellen hoe het is zonder zus. Vandaar nu, na de kleine ode aan mijn ouders, nu een kleine ode aan Grote Zus.

Mijn zus…
Lees verder

Verhuizen

Verhuizen naar Coevorden

Het gaat gebeuren.
Ik ga verhuizen.

Nog een week of vier, dan ga ik terug naar Coevorden. Mams heeft haar uiterste best gedaan om via haar grote netwerk een huurwoning voor me te vinden en dat is nog vrij vlot gelukt ook. Een appartement in het centrum. Lekker dichtbij alles. Net als nu.

Mijn gevoelens zijn gemengd. Ik kijk ernaar uit, omdat ik dan weer lekker dichtbij mijn familie woon. Dat lijkt me heerlijk. Gewoon weer lekker op de fiets bij ze langs, in plaats van een uur in de auto. Het wordt dan dus een stuk makkelijker als ik mijn ouders bijvoorbeeld eens ergens mee moet helpen. Of zij mij. (Het laatste komt eerlijk gezegd vaker voor dan het eerste.) Zo leuk om gewoon even een kopje thee met grote zus te kunnen drinken, die straks op een steenworp afstand woont. En om mijn nichtje te zien opgroeien. Even weer een nieuwe omgeving. Weer een nieuw huisje inrichten. Ik hou niet van verandering, maar misschien is dat juist wel heel goed nu. Lees verder

Voorbij

Voorbij

Het is voorbij. Met vriendlief. Nu dus ex-vriendlief. Wat een raar gevoel. Helaas eindigde het niet zo goed. Zonde, na die bijna vier jaar. We hebben mooie tijden gehad samen. Maar nu is het echt klaar. Zo in één keer. Het kwam eigenlijk nogal onverwacht, maar het was duidelijker dan ooit dat het nu echt over is. En nu moet ik een manier zien te vinden om hier overheen te komen. Lees verder